De discussie rondom de uit Amerika overgewaaide superfood trend woedt nog hevig. Producten zoals gojibessen, cacaobonen, hennepzaad en tarwegras worden in steeds meer winkels verkocht. Volgens een onderzoek van Het Voedingscentrum heeft zeker 10% van de Nederlandse bevolking deze producten in hun dagelijkse eetpatroon opgenomen. Het zouden wondermiddelen zijn waarvan je afvalt, meer energie krijgt en het libido verhoogt, dat alles tegen een niet al te zacht prijsje. Éen ding is zeker; er wordt meer nagedacht over gezond eten maar draven we niet een beetje door? Er is genoeg onderzoek gedaan om aan te nemen dat alle voedingsstoffen die we nodig hebben, ook gewoon uit 'normale' voedingsmiddelen gehaald kunnen worden. Je hebt geen 'mangosteen' nodig om vitaal te blijven, een dagelijkse portie groente moet ook kunnen volstaan. Echter is de vraag of superfoods wel echt bestaan of dat het een simpele marketingtruc is nog niet beantwoord. Sommige 'foodies' zweren bij het gebruik van superfoods en geven er met liefde genoeg geld aan uit. Of de 'foodie' of de nuchtere 'aardappel-eter' uiteindelijk aan het langste eind trekt, zal onderzoek uitwijzen en de tijd leren.
Het ziet er echt opeens allemaal anders uit als je te horen krijgt dat het er slecht voor je uitziet. Nog een paar weken, maanden, ... en dan is niet meer. Hoeveel steun je ook om je heen hebt, de strijd is eenzaam.
Soms is de medische wereld in staat om je te redden. Er is hoop! Een nier, een lever, een hart, ... en je leeft nog jaren in gezondheid verder. Alleen, dan blijkt er opeens niets beschikbaar en ga je toch dood. Het is wel heel zuur en eenzaam als je ook door je medemens in de steek wordt gelaten op het moment dat je het het hardste nodig hebt. Je doodstrijd is tevergeefs omdat iemand anders geen formuliertje heeft ingevuld, hoe zuur kan het zijn. Het is nog realiteit ook, mocht u denken dat het wel meevalt.
